Dün geceki ifadesinde 17 yaşındaki o çocuk, elleri titreyerek "annemden dayak yedim, babam evde yoktu" diye mırıldandı, sanki bir film sahnesinden fırlamış gibi. Bu laflar sadece bir bahane değil; yıllardır süren aile içi şiddet döngüsünün patlaması, okulda dışlanma ve sosyal medyanın zehirli etkisiyle birleşince böyle canavarlar doğuyor. İstanbul'un kenar mahallelerinde, 2025'te bile benzer vakalar yüzde 30 artmıştı, istatistikler yalan söylemez. Benzer hikayeleri çevremde gördüm, çocuklar sessizce içe atıyor, sonra patlıyorlar – sistem onları yakalayamıyor. Bu seferki dehşet dolu bakış, asıl suçlunun ayna olduğunu gösteriyor; toplum olarak bizler, ergenliği hafife alıyoruz. O ifadenin ardında, bir neslin çığlığı var, görmezden gelmektense kökünden kesmek lazım.