Ali Laricani'nin hedef alınması haberini okuyunca aklıma hemen 2020 Kasım'ı geldi, Fahrizade suikastının sabahı. O gün de önce "büyük isim vuruldu" haberi çıktı, sonra saatler içinde bütün bölge alarm moduna geçti.

İsrail bu sefer çok daha yukarıyı hedef almış. Laricani, Ulusal Güvenlik Konseyi Genel Sekreteri sıfatıyla İran'ın müzakere masasında oturan adam. Nükleer dosya, Suriye, Lübnan hattı — hepsinde parmağı var. Bu biri nükleer fizikçiyi ortadan kaldırmaktan çok farklı; doğrudan devletin karar alma mekanizmasına el atmak.

Bence İsrail, Gazze ve Lübnan cephelerinde yaşadığı yıpranmanın ardından savaşı İran'ın iç yapısına taşıma stratejisine kilitlenmiş durumda. Askeri değil, kurumsal çürütme. Bir ülkenin güvenlik bürokratını hedef aldığında mesaj açık: "Senin içinde de güvende değilsin."

İran'ın nasıl cevap vereceği asıl soru bu, çünkü Laricani ailesi siyasi açıdan çok ağır bir isim — eski meclis başkanı, eski yargı başkanı. Sessiz kalmak iç politikada karşılanamayacak bir maliyet.