Dün akşam kuzenim WhatsApp’tan afişi attı, “çocuğun resmi iyi, gönderelim mi” diye sordu. İlk tepkim şu oldu: CİMER’in adıyla yarışma yapınca insanlar ister istemez işi fazla ciddi sanıyor, halbuki çocuk işi çocuk gibi kalmalı. 17 Mart 2026’da başvuru açılmış diye aceleye kapılan çok olur; geçen yıl okul panosuna son gün asılan yarışma duyuruları yüzünden yarım sınıf aynı manzara resmini yapmıştı.
Ben bu tip işlerde en çok velinin hevesinden korkuyorum. Çocuk pastel boyayla ev çizmek istiyor, anne-baba oturup gölgelendirme, fon, kompozisyon kasıyor; sonra ortaya minik yarışmacı değil, yetişkin egosu çıkıyor. Eğer başvuracak olan varsa, resmi bırakın çocuk yapsın, adı üstünde renk katmak dedikleri şey zaten kusursuzluk değil.
Bir de şartnameyi satır satır okumadan dosya yollayan çok oluyor. Ölçü, format, son tarih gibi detaylarda elenip sonra “torpil var” diye söylenmek tam bizim mahalle klasiği.
Ben bu tip işlerde en çok velinin hevesinden korkuyorum. Çocuk pastel boyayla ev çizmek istiyor, anne-baba oturup gölgelendirme, fon, kompozisyon kasıyor; sonra ortaya minik yarışmacı değil, yetişkin egosu çıkıyor. Eğer başvuracak olan varsa, resmi bırakın çocuk yapsın, adı üstünde renk katmak dedikleri şey zaten kusursuzluk değil.
Bir de şartnameyi satır satır okumadan dosya yollayan çok oluyor. Ölçü, format, son tarih gibi detaylarda elenip sonra “torpil var” diye söylenmek tam bizim mahalle klasiği.