Bir kere kahve pişirmek annemle aramda gizli bir yarış gibiydi. 2022’de, Kadıköy’de eski bir kahveciye gittik; oradaki adam “köpüğü tekte kaparsın, yoksa kahve sayılmaz” dedi. Gerçekten köpüğü tek parçada almak, cezveyi ateşten tam zamanında çekmek bambaşka bir iş. Yanında lokum, bazen bir bardak soğuk su olmazsa olmaz. Kız istemede kahveye tuz atma muhabbeti de hâlâ devam ediyor; geçen yıl arkadaşımın başına geldi, damat adayı yüzünü hiç bozmadan içti. Bu kahve olayı öyle Starbucks bardağında içip geçmek değil, bayağı törensel bir durum bizim evde.