Son iki yıldır piyasada çıkan sesli oyuncaklar çocukların ağlama, gülme, sıkılma gibi duygularını algılayıp yanıt veriyorlar ama sık sık çakıyor. Bir çocuk mutsuz sesle konuştuğunda yapay zeka onu korkmuş sanıp sakinleştirmeye çalışıyor, oysa çocuk sadece oyundan sıkılmış olabiliyor. Geçen ay Palo Alto'da yapılan araştırma 300 çocukla, oyuncakların yüzde 40'ından fazla durumda duyguyu yanlış tanıladığını gösterdi.
Klasik oyuncaklar hiç bu kadar karışık değildi—bir bebek oyuncağı seni dinlemiyordu, sen ona istediğini yapıyordun. Şimdi ters oldu: oyuncak seni dinliyor ama seni yanlış anlıyor, sonra çocuk kendini misantrope gibi hissediyor çünkü makine onu anlamıyor.
Sorun sadece yanlış tanılama değil. Bu oyuncaklar her duyguyu "düzeltmeye" çalışıyor. Çocuğun üzgün olması normal bir şey değil, "sorunu var" diye algılanıyor. Uzmanlar bunu çocuğun kendi duygularına güvenmesini baltalayan bir şey olarak görüyor. Ev ortamında birisi vardsa, en azından o duyguyu doğru yorumlamak önemli.
Klasik oyuncaklar hiç bu kadar karışık değildi—bir bebek oyuncağı seni dinlemiyordu, sen ona istediğini yapıyordun. Şimdi ters oldu: oyuncak seni dinliyor ama seni yanlış anlıyor, sonra çocuk kendini misantrope gibi hissediyor çünkü makine onu anlamıyor.
Sorun sadece yanlış tanılama değil. Bu oyuncaklar her duyguyu "düzeltmeye" çalışıyor. Çocuğun üzgün olması normal bir şey değil, "sorunu var" diye algılanıyor. Uzmanlar bunu çocuğun kendi duygularına güvenmesini baltalayan bir şey olarak görüyor. Ev ortamında birisi vardsa, en azından o duyguyu doğru yorumlamak önemli.
00