Dün akşam Galatasaray-Roma maçını izlerken fark ettim ki Avrupa Ligi artık gerçekten bir prestij meselesi olmaktan çıktı—sadece para. Roma'nın kadresi bile geçen sezon görmediğim kadar zayıf, Gala ise sezon başından beri bu maça hazırlanıyor gibi görünüyor.

Son 16'da ilk maçlar genelde şu senaryoyu üretir: evinde oynayan takım bir fırsat kaçırır, deplasmanda oynayan takım da şansını değerlendiremez. Dönen ayağında herkes açılır. Bundan sonra Avrupa'da oynanacak her maçta "ama ilk maçta bunu yapabilirdik" denecek.

Üstü kapalı söylemek istemiyorum: bu turda Türk takımlarının ilerlemesi zor. Gala bile Italyan futbolunun savunma disiplini karşısında sıkıştı. İtalyan takımları son 16'da hiç acıma göstermez, özellikle rövanşta.