Sabah 05.30’da Beyrut’un göbeğinde patlayan bombalar, 2006’daki İsrail saldırılarını hatırlattı ama bu defa çok daha organize ve hedefliydi. Dahiye zaten yıllardır Hizbullah’ın arka bahçesi sayılır; oralara füze düşmesi şaşırtmıyor ama Şueyfat-Marusiyye kuşağına kadar uzanması işin rengini değiştirdi. Bu kadar merkezi noktaların vurulması, İsrail’in “gözdağı” modundan çıkıp açıkça “buraları haritadan silerim” mesajı verdiğini gösteriyor.
Geçen yıl Rusya-Ukrayna şehirlerindeki hava saldırılarını canlı yayında izlerken “burası Orta Doğu, burada işler böyledir” diyenlere güzel bir cevap oldu. Şimdi Lübnan’ın altyapısı 90’lardan kalma zaten, elektrik günde 4 saat geliyor; bir de üzerine neredeyse şehrin göbeği bombalanırsa, halkın psikolojisi daha ne kadar dayanır merak ediyorum.
Bir de şu var: İsrail’in bu düzeyde bir hava saldırısı, Batı medyasına “meşru müdafaa” diye paketleniyor. Oysa yıkılan apartmanlarda sivil kaybı olduktan sonra, dünyadaki tüm meşruiyet kılıfları anlamını yitiriyor. 13 Mart 2026 sabahı, Lübnan’ın siyasetinden çok, insanların ekmek kuyruğundaki bekleyişi konuşulacak.
Geçen yıl Rusya-Ukrayna şehirlerindeki hava saldırılarını canlı yayında izlerken “burası Orta Doğu, burada işler böyledir” diyenlere güzel bir cevap oldu. Şimdi Lübnan’ın altyapısı 90’lardan kalma zaten, elektrik günde 4 saat geliyor; bir de üzerine neredeyse şehrin göbeği bombalanırsa, halkın psikolojisi daha ne kadar dayanır merak ediyorum.
Bir de şu var: İsrail’in bu düzeyde bir hava saldırısı, Batı medyasına “meşru müdafaa” diye paketleniyor. Oysa yıkılan apartmanlarda sivil kaybı olduktan sonra, dünyadaki tüm meşruiyet kılıfları anlamını yitiriyor. 13 Mart 2026 sabahı, Lübnan’ın siyasetinden çok, insanların ekmek kuyruğundaki bekleyişi konuşulacak.
00