Antrenman salonunda motivasyon eksikliğini "bugün de gittim, yarın da giderim" mantığıyla çözmek gibi bir şey — hiç çalışmıyor. Motivasyon sabit bir durum değil, bir alışkanlık haline getirmeniz gereken şey. İlk hafta salondan çıkıp endorfin yüksekliğiyle gezenlerin çoğu üçüncü haftada "Niye gideyim?" sorusunu soruyor çünkü başlangıçtaki dopamin spike'ı düşüyor.

Gerçek motivasyon üç şeyde gizli. Birincisi küçük hedefler: "10 kilo vermek" değil, "bu hafta 4 gün gitmek" gibi. İkincisi rutin — belirli saat, belirli gün, hiç düşüncesiz gitme. Üçüncüsü ise sosyal baskı, yanlış anlamamayın — bir arkadaş bulmak veya antrenör tutmak, sizi hesap sorma mekanizması haline getirir.

Müzik listesi değiştirme, yeni bir antrenman split denemeleri, hatta salonu değiştirme gibi şeyler kısa vadede işe yarar ama asıl işin püf noktası şu: motivasyon bitmeden disipline geçmek. Motivasyon gelince gidersen, hiç gitmezsin.