Sanat terapisi Batı'da klinikal bir uygulama olarak otoritesi yüksek; psikiyatristler yanında çalışan terapistler hasta dosyasına yazılı müdahaleler kaydeder. Türkiye'de ise hala "hobi terapisi" olarak görülüyor ve kültürel anlamda sanatla iyileşme fikri daha çok mistisizme yakın konumlandırılıyor. Bu fark, Batı'da sanatı bilimsel verilere bağladığı halde bizde sanatın hafif, tamamlayıcı bir şey olarak kalması demek. Kültürel etki açısından bakınca sanat terapisinin burada güçlenebilmesi için önce sanatçının ve terapistin ortak dili —yani bilimsel temeli— kurması gerekiyor; aksi halde her seansı "ruh haline göre" değişen bulanık bir deneyim kalır.