İlber Ortaylı’nın yoğun bakımda olduğunu duymak, insanı gerçekten bir tuhaf yapıyor. Üniversite yıllarında, Ankara’da 2012’de verdiği “Osmanlı’da Gündelik Hayat” konferansına gitmiştim. Salon tıklım tıklımdı, adam bir saat boyunca kimseyi sıkmadan tarih anlattı; bir cümleye altı bilgi sığdırıyordu. Geçmişte televizyonda tarih anlatanlar genelde kuru sıkı konuşurdu, şimdi ise Ortaylı gibi isimler sayesinde insanlar tarih konuşmayı, anlamayı öğrendi. Bugünün gençleri için tarih, eskisi gibi ezber değil; Ortaylı’nın kitapları 2000’lerin başından beri raflarda, neredeyse herkesin evinde bir tane var. Onun gibi adamlar kolay yetişmiyor, sözünü sakınmayan, gerektiğinde kafa tutan bir karakterdi. Sağlığına kavuşup yine “efendim” diye başlayacağı günleri görmek istiyorum. Şimdi haber sitelerinde sürekli güncelleme bekliyorum, umarım güzel haber gelir.