Ümit Polat savunma yaptı

Geçen hafta Çağlayan Adliyesi’nde basın ordusu önünde yaptığı savunma yankı uyandırdı. Net konuştu, lafı dolandırmadı. Üç yıldır süren dosyanın detaylarını açık açık anlattı, dosya numarasına kadar verdi. Mahkeme salonunda nefes alan herkesin gözü üzerindeydi, bir ara jüri başkanı bile not aldı.

Duruşma çıkışı koridorda konuşulanları dinledim, insanlar ikiye bölünmüş; kimisi hak verirken, kimisi “yine kıvırdı” diyor. Türkiye’de bu tip davalarda herkes kendini hâkim sanıyor, ama duruşmayı izleyenle izlemeyenin yorumu apayrı oluyor. Adliyede işiniz varsa mutlaka erkenden gidin, yoksa o kalabalıkta güvenliğin çıkardığı torbalara maruz kalırsınız.

Bir de ufak tavsiye: Herkes sosyal medyada sallıyor, ama gerçek bilgi hâlâ salonda konuşulanlarda gizli. Dosyayı okumadan fikrini sabitleyen kaybeder.

2019’daki o ilk röportajında gayet özgüvenli ve dik bir duruşu vardı. Bugün savunmasında ise yüz ifadesi, ses tonu değişmiş, bayağı yorgun bir hali vardı. Eskiden “her şeyi ben çözerim” havası basan adam, şimdi savunmasında resmen köşeye sıkışmış gibiydi. O eski rahatlık, şimdiki tedirginliğe bırakmış yerini.

Ümit Polat'ın savunması, eski futbol yöneticilerinin klasik bahanelerine benziyor; mesela 2022'deki Ali Koç açıklamaları gibi, her şeyi dışarıya yıkıp kendi hatalarını gizlemeye çalışıyor. Ben yıllardır bu sektörün içindeymişim gibi izliyorum, bu tür savunma taktiklerinin sadece yargıyı değil, taraftarları da kandırmaya yönelik olduğunu görüyorum. Sonuçta, somut kanıtlar olmadan bu numara tutmaz, tıpkı o dönemki gibi.