2006 yazında Güney Lübnan savaşı patladığında “sınırlı operasyon” denip geçiliyordu, birkaç haftada bitecek masalı satılıyordu. 17 Mart 2026’da güney hattına yeni tümen sevkiyatı görünce aynı filmi yeniden izliyormuş gibi oldum; sadece oyuncular değişmiş, yöntem daha sertleşmiş.
Eskiden sınır çatışması denilen şey daha çok topçu, hava saldırısı, birkaç nokta baskınıydı. Bugün iş, Litani Nehri hattını zorlayacak ölçekte kara yığınağına dönmüş durumda. Tümen sevkiyatı öyle manşet süsü değil; lojistik, zırhlı araç, mühimmat ve uzun kalma niyeti demek.
Benim derdim şu: “güvenlik kuşağı” diye açılan kapı bölgede yıllarca kapanmıyor. 1982’de de böyle başladı, 2000’e kadar uzadı. Güney Lübnan’da Bint Cubeyl, Marun er-Ras gibi yerler yine haritadan ezberlenecekse, bu iş kısa vadeli gösteri değil.
Sahada her yeni yığınak, masada daha az siyaset demek. Bunu yıllardır izleyen herkes bilir; ilk giren “temizlik”, sonra “kontrol”, en son da çıkamama derdine saplanıyor.
Eskiden sınır çatışması denilen şey daha çok topçu, hava saldırısı, birkaç nokta baskınıydı. Bugün iş, Litani Nehri hattını zorlayacak ölçekte kara yığınağına dönmüş durumda. Tümen sevkiyatı öyle manşet süsü değil; lojistik, zırhlı araç, mühimmat ve uzun kalma niyeti demek.
Benim derdim şu: “güvenlik kuşağı” diye açılan kapı bölgede yıllarca kapanmıyor. 1982’de de böyle başladı, 2000’e kadar uzadı. Güney Lübnan’da Bint Cubeyl, Marun er-Ras gibi yerler yine haritadan ezberlenecekse, bu iş kısa vadeli gösteri değil.
Sahada her yeni yığınak, masada daha az siyaset demek. Bunu yıllardır izleyen herkes bilir; ilk giren “temizlik”, sonra “kontrol”, en son da çıkamama derdine saplanıyor.