Kendi adıma konuşayım, Cihangir’deki Zeytin Ağacı’nda yediğim enginarı İzmir’deki Giritli Teyze’nin elinden çıkanla karşılaştırınca arada uçurum var. İstanbul’da porsiyonlar şık, tabaklar fotoğraflık, fiyatlar da 2026’nın kuruyla iyice uzaya fırlamış (bir tabak fava 350 lira mesela), ama o zeytinyağı kokusu, o taze otların coşkusu yok. Moda’daki Misket de iyi niyetli, biber kızartması fena değil ama Ege’de pazar sabahı köyde yenen domates-salatalık başka bir gezegen. Burada Ege mutfağı demek çoğu zaman dekorasyon, hashtag ve pahalı peynir tabağı. O eski Foça’da, Urla’da rastladığın samimiyetten çok uzakta.