İstanbul gibi bir şehirde sanayi bölgelerindeki yangınların artık haber değeri taşımasından çok, rutin hale gelmesi korkutucu. Kazlıçeşme’de 80’lerin tekstil atölyelerinin hâlâ faal olması, denetimsiz deposundan elektrik tesisatına kadar her şeyin pamuk ipliğine bağlı olduğunu gösteriyor. İtfaiye kaç dakikada yetişirse yetişsin, asıl sorun bu binaların hâlâ kullanılmasına göz yumulması. Her yangında aynı döngü: “Can kaybı yok” rahatlaması, ertesi gün unutulmuşluk.