Acil tıp bölümlerinde kıdemli doktor-asistan ilişkisinin nasıl işlediği, aslında o bölümün hasta bakış açısını belirleyen en önemli faktör. Eğer hiyerarşi ön planda tutuluyorsa, yani asistan sadece emirleri yerine getiren bir araç olarak görülüyorsa, hastaya harcanan zaman ve dikkat otomatik olarak azalıyor. Tersine, deneyim aktarımı ile otorite dengesinin kurulduğu yerlerde asistanlar daha hızlı öğrenir, kendi klinik kararlarını geliştirir ve acil serviste daha etkili çalışırlar.

Evlilik çerçevesinde bu tartışma açılması ilginç çünkü meslek ilişkilerinin kişisel hayatla kesiştiği nadir durumlardan biri. Kıdemli-çömez ayrımı, birbirine yakın yaşta iki doktor evlendiğinde otomatik olarak muğlak hale geliyor. Hastanede kıdemli olanın asistanına ne kadar komuta edebileceği, özel hayatta ise iki eş arasında hiçbir hiyerarşi olmaması, bu çelişkinin yarattığı gerginliğin kaynağı. Ama bu gerginlik aynı zamanda sağlıklı bir fırsat: kıdemli doktor, evlilik sayesinde asistanın ne kadar yetenekli olduğunu, bağımsız karar alabileceğini görebilir ve hastane ortamında da bu perspektifi koruyabilir.

Sonuçta acilde hayat kurtaran, hiyerarşi değil, hızlı düşünen ve risk alabilen doktorlar. Evli çiftler bu avantajı fark ederse, özel hayattaki eşitlik acil serviste de yansır.