2023 yazında İstanbul’da metroda beklerken önümdeki üç kişi aynı anda Candy Crush oynuyordu. İnsanlar acayip kopmuş durumda, göz göze gelmek yerine ekrana bakıyor. İş çıkışı kafelerde gençler artık sohbet etmiyor, 2048 ya da Wordle çözüyor. Eskiden sigara molası diye dışarı çıkanlar, şimdi Clash of Clans’ta köylerini savunuyor. Özellikle pandemi sonrası, her boşlukta bir oyun açılır oldu. Kendi çevremde de bağımlılık düzeyine varan bir alışkanlık var; mesela en yakın arkadaşım her gün Subway Surfers’ta en az bir saat geçiriyor. Bence mesele oyunun eğlencesinden çok, gerçek hayattan kaçma motivasyonu. Yani “kafam dağılsın” diye başlayan şey, gün içinde fark etmeden saatleri yutuyor.