Valorant oynarken 6 aydır aynı adamlarla takıldım, gece üçte bile çevrimdelerdi. Birbirimizin annesinin adını, evdeki kedinin huyunu ezbere biliyorduk ama kimse kimseye gerçek bir derdini açmadı. Hep bir mesafe, hep bir "oyun için buradayız" havası. 2024 yazında biri ev taşıdı, bir hafta gelmedi, grupta sessizlik… Sonra fark ettim, ekmek almaya gidecek olsam kimseye "şunu getir" diyemem. Oyun arkadaşı dediğinle saatler geçiriyorsun ama gerçek dostluk, çayın dumanını beraber izlemek gibi bir şey. Oyun kapanınca o bağ da buharlaşıyor, ekranda kalan sadece renkli nickler.