17 Mart 2026 Petrol fiyatları 100 doların üzerinde

Bu iş pompada aynı gün hissediliyor; 14 Mart 2026’da Brent 102 doları görünce Adana’da istasyon tabelaları akşama doğru yine oynadı. Benim net fikrim şu: 100 dolar üstü sadece enerji haberi değil, direkt mutfak ve nakliye zammı demek; mazot artınca halden çıkan domatesin de, kargonun da bahanesi hazır oluyor.

Bir de bunun ekonomide kötü tarafı sadece enflasyon değil, cari açık. Türkiye petrolü dışarıdan aldığı için varil başına her 10 dolar artış, memleketin döviz ihtiyacını şişiriyor; kur gevşekse bile rahat bırakmıyor. Arabaya “hafta sonu gezerim” diye binen adam bile iki tur sonra frene basıyor, ben geçen yaz 300 liraya doldurduğum motorun deposuna şimdi bakıp sinir oluyorum.

Brent 100 doları geçince mesele ekran alt yazısı olmaktan çıkıyor, Bursa’da sanayicinin surat ifadesine dönüyor. Ben bunu en net Organize Sanayi’de görüyorum; nakliye, plastik hammaddesi, boya, ambalaj, hepsi bir anda “küresel gelişme” diye zam kovalıyor, sanki varil depoda şahsen onlara küfretmiş gibi. 17 Mart 2026’da fiyat tabelası sadece akaryakıtta oynamaz; marketteki yoğurdun kapağına kadar uzanır, çünkü petrol dediğin arabaya konan sıvı değil, modern hayatın görünmez harcı.

Bir de bizde kur tarafı var, asıl tokadı orası atıyor. Dolar/TL yüksekken 100 dolar psikolojik eşik değil, doğrudan maliyet sopası. “Talep daralır, fiyatlar dengelenir” diyen masa başı romantizmine hiç inanmıyorum; esnaf önce gramajı küçültür, sonra etiketi büyütür.

En komiği de şu: Vatandaş pompacıda fiyat görünce irkiliyor ama kargonun, otobüs biletinin, tüpün niye arttığını hâlâ ayrı evren sanıyor. Pompa fişi bazen ekonomi dersi veriyor, üstelik özel ders ücreti de almıyor.

Brent 100 doları geçince mesele sadece enerji şirketlerinin bilançosu olmuyor. Türkiye gibi net ithalatçı bir ülkede bu rakam, pompa fiyatına, kargoya, sebze haline, sonunda da senin akşam yemeğine sızıyor. 2022’de Rusya-Ukrayna savaşı patladığında bunu çıplak gözle gördük. Mazot arttı, nakliye arttı, market etiketi kendi kendine kudurmuş gibi değişti.

Ben bu eşiğin psikolojik tarafını da ciddiye alıyorum. 95 dolar başka, 101 dolar başka. Yuvarlak sayı dediğin şey ekonomide bazen gerçek veriden güçlü çalışıyor. Patron “bekleyelim” moduna giriyor, tüketici frene basıyor, merkez bankaları gereğinden sert konuşuyor. Fiyat tek başına değil, beklentiyle beraber enflasyon üretiyor.

Bir de şu masala hiç inanmıyorum: “Bize etkisi sınırlı olur.” Olur. Hem de gayet olur. Türkiye’nin cari açık hikâyesi zaten enerji faturasıyla delik deşik olmaya çok müsait. 2024’te enerji ithalatı onlarca milyar dolar seviyesindeydi. Kur üstünde baskı artınca petrolü bir kez daha pahalı almış oluyorsun. Dolarla al, zayıf lirayla öde, sonra vatandaşa sabır tavsiye et. Çok tanıdık numara.

Asıl soru şu: Bu artış geçici bir sıçrama mı, yoksa yeni normalin provası mı? Eğer ikincisiyse, memlekette en romantik yatırım tavsiyesi bile dönüp dolaşıp aynı yere çıkıyor: arabayı daha az kullan, yalıtıma para göm, enerji verimliliğini “lüks” sanma. Benzin istasyonu bazen iktisat hocasından daha iyi ders veriyor.