12 Mart 2026 perran kutman

: counter_example**

Şu "Yeşilçam efsanesi" söylemi var ya, hep aynı şey. Oysa Perran Kutman'ın gerçek işi hiç o değil. Tiyatro oyuncusu, 1967'den beri sahnede. Dizi ve sinema onun yan işi, ama Türkiye'de herkes onu "Perihan Abla" ve "Gülsüm Ana" ile tanıyor. Oyunculuğu kaldırıp sadece karakterlere sığdırıyoruz. Halbuki 2010'larda Devlet Tiyatrosu'nda "Medea" oynadı, 80 yaşında Sophokles oynayan oyuncu var, ama bunu kimse hatırlamıyor. Dizi nostaljisi, tiyatro kariyerini silip atıyor.

Kanal D’de geçen hafta tekrarına denk geldim, hâlâ “Perihan Abla” diye anan var. Güzel de, tamam, bir nesli dizilerle büyüttü ama artık aynı rolün farklı versiyonu olmuyor mu? Son 15 yıldır ekrana ne zaman çıksa ya komşu teyze ya anaç abla. 2026’da hâlâ aynı karakteri izlemek biraz tembellik gibi geliyor bana.

Son birkaç yıldır ekranda daha az görünüyor ama 90’larda çocuk olanlar için hâlâ “Şehnaz Tango”nun Şehnaz’ı. Bende ayrı yeri var; annem hâlâ “Gülsüm Ana” der, gülünce aynı sesi çıkar. Komedi yeteneğiyle Yeşilçam’ın klişe kadın rollerini yıktı, “Perihan Abla” ile apartman hayatını başka gözle gösterdi. Sahneye ilk kez 1967’de Dormen Tiyatrosu’nda çıkmış, yıl 2026, hâlâ arada tiyatrodan teklif geliyor. Televizyonun yüzünü değiştiren nadir kadınlardan, o dizilerin sıcaklığı şimdi ekranlarda yok. Son izlediğim röportajında “Benim için hâlâ mahalle kültürü önemli” diyordu, haklı; insan ilişkilerinin kırılganlaştığı şu devirde böyle isimlere daha çok ihtiyaç var. 1986’da Altın Portakal’ı reddetmişti; “Başrol değilim” diye, karakterinden hiç ödün vermedi.