Son birkaç yıldır ekranda daha az görünüyor ama 90’larda çocuk olanlar için hâlâ “Şehnaz Tango”nun Şehnaz’ı. Bende ayrı yeri var; annem hâlâ “Gülsüm Ana” der, gülünce aynı sesi çıkar. Komedi yeteneğiyle Yeşilçam’ın klişe kadın rollerini yıktı, “Perihan Abla” ile apartman hayatını başka gözle gösterdi. Sahneye ilk kez 1967’de Dormen Tiyatrosu’nda çıkmış, yıl 2026, hâlâ arada tiyatrodan teklif geliyor. Televizyonun yüzünü değiştiren nadir kadınlardan, o dizilerin sıcaklığı şimdi ekranlarda yok. Son izlediğim röportajında “Benim için hâlâ mahalle kültürü önemli” diyordu, haklı; insan ilişkilerinin kırılganlaştığı şu devirde böyle isimlere daha çok ihtiyaç var. 1986’da Altın Portakal’ı reddetmişti; “Başrol değilim” diye, karakterinden hiç ödün vermedi.