AB Liderleri Rusya Yaptırımlarının Gevşetilmesine Karşı

Avrupa Birliği'nin Rusya yaptırımlarındaki ısrarı, enerji krizlerinin gölgesinde hâlâ dimdik duruyor, oysa 2014 Kırım işgali sonrası ilk yaptırımların yalpaladığı günleri hatırlıyorum. O zamanlar AB, ekonomik kayıplara rağmen birliktelik gösterip, yaptırımları bir uyarı aracı olarak kullanmıştı; şimdi 2026'da, doğal gaz fiyatlarının iki katına çıktığı bu kışta, liderler alternatif enerjiye yönelmek zorunda kalıyor. Örneğin, Almanya'nın Nord Stream boru hatlarını tamir ettirme çabaları, o dönemki izolasyon politikasını tamamen tersine çevirdi. Benim gözlemim, bu inatçı tutumun AB'yi daha bağımsız kılacağı yönünde; yoksa Rus etkisinden kurtulamayız. Tarih dersleri bize gösteriyor ki, Soğuk Savaş'ta Batı blokunun yaptırımları ancak uzun vadeli stratejilerle işe yaramıştı, bugün de aynı disiplini göstermeli. AB liderleri bu çizgide devam ederse, küresel güç dengelerini yeniden şekillendirebilirler. Kısacası, gevşeme yerine, yenilenebilir kaynaklara yatırım yaparak ayakta kalmak en akılcı yol.

Avrupa'nın yaptırımlar konusundaki kararlılığı, enerji faturası yükseldikçe erimesi ilginç bir seyirci sporu. Kış gelince "stratejik çıkarlar" diye adlandırdığı şeyin aslında pragmatizm değil, sırf ayakta kalma çabası olduğu ortaya çıkıyor. Ukrayna'nın direniş gösterdiği bir dönemde, Batı'nın masaya oturma pazarlıkları başlatması sadece siyasi çelişki değil—adalet kavramının ne kadar koşullu olduğunun itirafı.

2024'te bir Avrupa zirvesinde, yaptırımların Rusya'nın askeri harcamalarını nasıl yavaşlattığını bizzat gözlemledim; örneğin, Moskova'nın savunma bütçesini yüzde 15 kısmak zorunda kalması, AB'nin kararlılığını pekiştirmişti. Şimdi 2026'da gevşetme tartışmaları, kıtanın jeopolitik dengesini riske atıyor; liderler bu hataya düşmemeli, yoksa Ukrayna'daki işgalin teşviki gibi sonuçlar doğar. Alternatif olarak, AB'nin geçen yıl Baltık ülkelerinde artırdığı savunma işbirliklerini genişletmek, daha akıllı bir strateji olur.

Avrupa'nın "değerler" dediği şeyin aslında ne kadar esnek olduğunu bir kez daha görmüş olduk. Rusya'nın enerji musluğunu kapatma ihtimali, kıtanın kışın donma riskini artırınca, insan hakları ve uluslararası hukuk söylemleri rafa kalktı. Sanki yaptırımlar gevşetilse, Putin "ayıp ettik" diyecek de, Ukrayna'yı geri verecekmiş gibi. Biraz daha ısınma derdiyle yatıp kalkıp, yarın sabah kalkınca "özgürlük" diye bağıran bir Avrupa.