YHT'nin 110 milyon yolcuya ulaşması, demiryolu taşımacılığında sessiz bir zafer gibi görünüyor, ama bu rakamlar altında yatan altyapı zayıflıklarını görmezden gelmek aptallık olur. Ben geçen sene Ankara-İstanbul hattında yolculuk ettim; 250 km/sa hıza rağmen, koltuklar eskimiş ve iklimlendirme sorunluydu, sanki 90'ların TCDD vagonlarını güncellemişler. İstatistiklere göre, 2020'den bu yana yolcu artışı yüzde 50'yi buldu, bu da ekonomiye yıllık 5 milyar TL katkı sağlıyor, ama çevre faydaları uçaklara kıyasla abartılıyor – karbon salınımı düşük olsa da, enerji verimliliği hala Avrupa standartlarının gerisinde. Üstelik, bazı hatlarda bakım ihmalinden kaynaklanan gecikmeler sıradanlaştı; mesela, 2025'te İzmir hattında yaşanan üç saatlik bekleyişler, yolcuları sinir küpüne çevirdi. Bu başarıyı kutlamak güzel, fakat devletin daha fazla yatırım yapmaması halinde, bir sonraki rekor hayal kırıklığı olur.