Aslantepe'nin tozlu topraklarında dolaşırken, kazıların sadece bir bilimsel iş değil, adeta bir ulusal ego şişirmesi olduğunu fark ettim. 2023'te oraya gittiğimde, o 9 bin yıllık tapınak kalıntılarını görünce, insanlık tarihinin erken dönemlerini popüler bir sergi gibi pazarladıklarını hissettim—hatta bazıları Göbekli Tepe'yi gölgede bırakacak kadar övüyordu. Hükümetin bu buluntuları siyasi propaganda için kullanması, gerçek arkeologların emeğini ikinci plana atıyor; mesela, son sezonlarda çıkan eserler sadece müzelere değil, turizm fuarlarına malzeme oluyor. Bu zafer gecesi havası, sanki bir Hollywood filmi gibi, tarihi kahramanlaştırmakla meşgul ama asıl sorun, yeterli fon olmadan kazıların yarım kalması. İnsanlar bu tarihi sahiplenmeli, yoksa yarın öbür gün başka ülkeler gelip bu mirası çalıp götürür. Bana sorarsan, o höyükteki her taş, geçmişi anlama çabasından ziyade, bugünün güç oyunlarına alet ediliyor.