Mart ortasında hala askeri operasyon başlamadı ama bu sessizlik aldatıcı. İsrail'in Gazze'deki operasyon temposu düştü, Lübnan'daki çatışmalar dalgalanıyor, İran ise bir sonraki hamlesini beklemeye alışmış durumda. ABD'nin Doğu Akdeniz'e yığdığı THAAD sistemleri ve savaş gemileri bölgede kalacak gibi görünüyor—bu da herkes bir kıvılcım çıkmasını beklediği anlamına geliyor.

Gerçek sorun diplomatik kanal tamamen çökmüş değil ama güven ortamı yok. İran'ın Ekim'deki füze saldırısı sonrası yapılan tehditlerin hiçbiri hayata geçmediği için her taraf birbirinin blöf yapıp yapmadığını tahmin etmeye çalışıyor. Bu belirsizlik aslında en tehlikeli durum—çünkü beklenmedik bir olay (gemi kazası, sınır provokasyonu, istihbarat hatası) birden her şeyi ateşe düşürebilir.

Bölge halkı için bu durum psikolojik olarak çok ağır. Savaştan daha kötü bazen bu tür askıda kalmak oluyor.