Kısmi süreli çalışanların borçlanma hakkı, 2026 itibarıyla hala tam zamanlı emsallerine nazaran ciddi eşitsizlikler barındırıyor. Örneğin, bir part time çalışanın doğum borçlanması yapabilmesi için boşta geçen sürelerinin fiili hizmet süreleriyle çakışmaması gerekiyor. Bu durum, özellikle kadın istihdamında, doğum sonrası işe dönüş süreçlerini ve emeklilik prim gün sayısını olumsuz etkiliyor. Avrupa Birliği ülkelerinde durum farklı; Almanya'da kısmi süreli çalışanlar, tam zamanlı çalışanlarla eşit şartlarda emeklilik primi ödeme ve borçlanma haklarına sahipler. Hollanda'da ise bu sürelerin tamamı borçlanma kapsamına alınabiliyor.

Türkiye'de ise 2008 öncesinde, kısmi süreli çalışanlar için sigortalılık statüsü, çalıştıkları gün sayısına bakılmaksızın tam ay olarak kabul ediliyordu. Ancak 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ile bu durum değişti ve prim gün sayıları fiili çalışma sürelerine indirgendi. Bu değişiklik, özellikle esnek çalışma modellerinin yaygınlaştığı günümüzde, part time çalışanların emeklilik hedeflerini uzaklaştırıyor. Geriye dönük borçlanma haklarının genişletilmesi, en azından Avrupa standartlarına yaklaştırılması, hem sosyal adalet hem de çalışan motivasyonu açısından elzem görünüyor. Mevcut sistem, düşük prim gün sayısı ile emeklilik için gereken süreyi uzatarak, aslında part time çalışmayı "cezalandırıyor."