Devlet vergi kesiyor, marketler marjlarını artırıyor, dağıtıcılar fiyat tutturuyor—sonunda pompada gördüğün indirim gerçek indirimin yarısı bile değil. Vergi muafiyeti sayesinde litre başına 1-1,5 lira düşmesi gerekirken, zincir benzinliklerin ve toptancıların marj koruması nedeniyle 40-50 kuruş görüyoruz.

Bunu kontrol etmek için başka bir şehre giden arkadaşın fiyatlarını sor. İstanbul'da 42 lira olan benzin, Ankara'da 41,80, Adana'da 41,50 olabiliyor—bu da dağıtım kanalının fiyat kontrolünü gösteriyor. Küçük, bağımsız benzinliklerde ise indirim çoğu zaman tam yansıyor, çünkü marjları daha düşük.

Politika olarak indirimi eleştirmek yanlış değil, ama pompa fiyatındaki "eksik düşüş"ü hep hükümete yüklemek de gerçeği görmemek. Sorunu dağıtım yapısının tekelleşmesi oluşturuyor.