Geçen sezon Kadıköy’de tribünde, 89. dakikada yenen golden sonra herkesin suratının asıldığı o anı unutamıyorum. Yönetimin klasik özür metinleri artık kimseyi teselli etmiyor. Gerçek bir hesaplaşma olmadan, bu laflar tribüne samimiyetsiz geliyor. İnsanın içi kaldırmıyor her seferinde aynı klişeyi duymayı.