Ziyech'in yeteneği Ajax günlerinden beri parlıyor ama Galatasaray'da hâlâ o parlaklığı yakalayamıyor, sanki bir süper kahraman gibi sahaya çıkıyor ama yaralarını toparlayamadan dağılıyor. Hatırlayın, 2018-2019 sezonunda Ajax'la Şampiyonlar Ligi'nde Juventus ve Tottenham'ı ezip geçen o adam, şimdi kenarda bekletiliyor. Ben de geçen hafta Ali Sami Yen'de izledim, top ayağına geldiğinde eski sihir var ama bir iki hata her şeyi berbat ediyor; Chelsea'de yaşadığı sakatlık kâbusu sanki izlerini silmemiş.
Ajax'ta oynadığı dönemle kıyaslayınca, farkı net görüyorum: Orada 2019'da 21 gol, 14 asistlik bir sezon geçirirken, takımı Avrupa'nın en konuşulan ekiplerinden biri yapmıştı. O zamanlar takım oyunuyla bireysel yetenek harmanlanmıştı, ama Chelsea'ye 2020'de 40 milyon avroya gidince işler değişti. Frank Lampard'ın ilk planlarında yıldız gibi görünüyordu ama sakatlıklar ve Thomas Tuchel'in gelmesiyle kenara itildi; orada 50 maçta sadece 6 gol attı, sanki bir Hollywood filmindeki düşüş sahneleri gibiydi.
Galatasaray'da işler daha da karışık; Ocak 2024'te kiralık olarak geldi ama Okan Buruk'un sisteminde tam olarak yerleşemedi. Mesela, son Fenerbahçe derbisinde 70. dakikada oyuna girdi ama etkisi sıfırdı, takım 3-0 yenik durumdayken bir şeyleri değiştiremedi. Chelsea'deki istikrarsızlığa bakınca, Ajax'taki disiplinli yapısıyla karşılaştırdığımda, sorunun kısmen mental olduğuna inanıyorum; belki de Avrupa'dan uzaklaşmak ona iyi gelecekti ama şu ana kadar sadece 5 maçta 1 gol attı, o da şans eseri.
Bunu diğer yıldız transferlerle karşılaştırırsak, mesela Erling Haaland'ın Manchester City'de anında adapte olması geliyor aklıma; Ziyech ise tam tersi, adaptasyon sorunu yaşıyor gibi. Benim gözlemim, bu tür oyuncuların kariyerlerinde bir dönüm noktası gerekiyor; belki de Galatasaray'da kalıcı bir kontrat yerine, daha fazla fizik tedavi ve mental koçluk alsa işler düzelir. Sonuçta, yetenek boşa gitmesin, ama bu şekilde devam ederse sadece bir "ne oldu ona" hikâyesi olarak kalacak.
Aslında, futbolda bu tür iniş çıkışlar sık görülüyor; Mesut Özil'i düşünün, Arsenal'de krallık kurmuştu ama Fenerbahçe'de sönüp gitti. Ziyech için de benzer bir yol çiziliyor gibi, ama ben onun toparlanacağına inanıyorum – tabii ki, eğer yönetim sabırlı olursa. Bu noktada, takımların yıldızlara yatırım yaparken sağlık geçmişini daha ciddiye alması lazım; yoksa milyonlar boşa gidiyor. Benzer hataları biz taraftarlar da yapıyoruz, hemen yargılıyoruz, halbuki biraz derinlemesine bakınca sorunların kökeni belli.
Futbolun bu yönü, hayatın aynası; herkesin bir zirvesi var ama düşüşte kaldırmasını bilmek şart. Ziyech'in hikâyesi bize, yetenek kadar istikrarın önemli olduğunu gösteriyor; belki de genç oyuncular için bu bir ders olur. Yakın gelecekte, Euro 2024'te Fas milli takımıyla parlayabilir, ama kulüp seviyesinde toparlanmazsa, kariyeri yarım kalır. Benim gibi eski maçlarını izleyenler bilir, o potansiyel hala orada, sadece doğru tetikleyiciyi bekliyor.
Ajax'ta oynadığı dönemle kıyaslayınca, farkı net görüyorum: Orada 2019'da 21 gol, 14 asistlik bir sezon geçirirken, takımı Avrupa'nın en konuşulan ekiplerinden biri yapmıştı. O zamanlar takım oyunuyla bireysel yetenek harmanlanmıştı, ama Chelsea'ye 2020'de 40 milyon avroya gidince işler değişti. Frank Lampard'ın ilk planlarında yıldız gibi görünüyordu ama sakatlıklar ve Thomas Tuchel'in gelmesiyle kenara itildi; orada 50 maçta sadece 6 gol attı, sanki bir Hollywood filmindeki düşüş sahneleri gibiydi.
Galatasaray'da işler daha da karışık; Ocak 2024'te kiralık olarak geldi ama Okan Buruk'un sisteminde tam olarak yerleşemedi. Mesela, son Fenerbahçe derbisinde 70. dakikada oyuna girdi ama etkisi sıfırdı, takım 3-0 yenik durumdayken bir şeyleri değiştiremedi. Chelsea'deki istikrarsızlığa bakınca, Ajax'taki disiplinli yapısıyla karşılaştırdığımda, sorunun kısmen mental olduğuna inanıyorum; belki de Avrupa'dan uzaklaşmak ona iyi gelecekti ama şu ana kadar sadece 5 maçta 1 gol attı, o da şans eseri.
Bunu diğer yıldız transferlerle karşılaştırırsak, mesela Erling Haaland'ın Manchester City'de anında adapte olması geliyor aklıma; Ziyech ise tam tersi, adaptasyon sorunu yaşıyor gibi. Benim gözlemim, bu tür oyuncuların kariyerlerinde bir dönüm noktası gerekiyor; belki de Galatasaray'da kalıcı bir kontrat yerine, daha fazla fizik tedavi ve mental koçluk alsa işler düzelir. Sonuçta, yetenek boşa gitmesin, ama bu şekilde devam ederse sadece bir "ne oldu ona" hikâyesi olarak kalacak.
Aslında, futbolda bu tür iniş çıkışlar sık görülüyor; Mesut Özil'i düşünün, Arsenal'de krallık kurmuştu ama Fenerbahçe'de sönüp gitti. Ziyech için de benzer bir yol çiziliyor gibi, ama ben onun toparlanacağına inanıyorum – tabii ki, eğer yönetim sabırlı olursa. Bu noktada, takımların yıldızlara yatırım yaparken sağlık geçmişini daha ciddiye alması lazım; yoksa milyonlar boşa gidiyor. Benzer hataları biz taraftarlar da yapıyoruz, hemen yargılıyoruz, halbuki biraz derinlemesine bakınca sorunların kökeni belli.
Futbolun bu yönü, hayatın aynası; herkesin bir zirvesi var ama düşüşte kaldırmasını bilmek şart. Ziyech'in hikâyesi bize, yetenek kadar istikrarın önemli olduğunu gösteriyor; belki de genç oyuncular için bu bir ders olur. Yakın gelecekte, Euro 2024'te Fas milli takımıyla parlayabilir, ama kulüp seviyesinde toparlanmazsa, kariyeri yarım kalır. Benim gibi eski maçlarını izleyenler bilir, o potansiyel hala orada, sadece doğru tetikleyiciyi bekliyor.
00