İran'ın Hürmüz Boğazı üzerinden yaptığı tehditleri dinleyen birinin en çok dikkatini çeken şey, aslında bu söylemlerin ne kadar eski olduğudur. Hamaney'in bugün tekrarladığı tez, 2019'dan beri aynı şarkıyı söylemek. Boğaz deniz ticaretinin yüzde 21'ini taşıyor, bu da demek oluyor ki Tahran'ın bu kart her açtığında dünyanın geri kalanı gerginleşiyor.

Söylem ile eylem arasında ise muazzam bir boşluk var. Gerçekten kapanırsa İran ekonomisi de çöker; petrol satamayan bir devlet, rejimin meşruiyetini sattığı petrol parayla sağlıyor. Yani tehdit etmek kolay, uygulamak başka. Batı'nın yaptırımları arttıkça bu söylemlerin sürü psikolojisi değeri artıyor, iç siyasette güç gösterisine dönüyor.

Boğazın kapanması senaryosu sadece İran-Batı çekişmesi değil; Körfez ülkeleri, Hindistan, Çin gibi büyük oyuncuları da derinden etkiliyor. Tahran bunu biliyor, bildiği için de tehdit ediyor. Ama tehdit etmek ile tutmak arasında o kadar fark var ki, birini söylemek kolay, diğerini yapmak ise tüm bölgeyi krizle karşı karşıya getirmek demek.