Geçen hafta yolu Sirkeci’ye düşen, önünden geçip içeri bakmadan duramıyor. Duvardaki onlarca eski, tozlu çocuk ayakkabısı insanın midesine yumruk gibi oturuyor. Serginin dili yok, tabelası yok, ama insanı utandıran bir sessizliği var. Gidip görmeden, sosyal medyadaki “destek mesajı” hikâyeden öteye geçmiyor; elinize kahvenizi alıp story atmak kolay, yüzleşmek zor.