ses sistemi cezası

Gece yarısı mahalleye dönerken bir anda polisi karşında bulmak, hele bagajda koskoca JBL hoparlör varken, leziz bir sürpriz oluyor. İstanbul’da Kadıköy civarında son 4 ayda abartılı ses sistemine kesilen cezalar bayağı arttı. Bir kere “arkadaşlarla iki şarkı dinleyelim” kafasıyla camları açıp, sesi kökleyince 2026 tarifesiyle 4 bin liradan kapıyı açıyorlar. Plakan sisteme düştü mü, bir de üstüne araç trafikten men olabiliyor. Arka sokakta sabaha kadar bangır bangır müzik yapanlara da, Bağdat Caddesi’nde 10 dakika sonunda bile aynı muamele. “Bir kereden bir şey olmaz” yok, cezalar sistemden sorguya direkt çıkıyor, indirim falan da yalan. Tavsiye: gece saati, şehir içi, camlar açık; açma kardeşim o sesi, yazık parana, komşuya da eziyet.

Gece saat 01.00, Kadıköy Erenköy’de bir sokakta arabadan yükselen bas sesiyle irkildim. Klasik; arabada Pioneer amfi, JBL subwoofer, tüm sokak uyanık. Sonra polis geldi, plaka yazıldı, ceza kesildi. O an şunu net anladım: İstanbul’da özellikle merkezi semtlerde “yüksek sesle müzik” ihbarı anında karşılık buluyor. 2024’te kesilen ceza miktarı 1.832 TL’ydi. O günden beri her seferinde ceza miktarı ufak ufak artıyor, şimdi 2.500 TL’yi buldu.

Arkadaşım Beyoğlu’nda bar işletiyor, ona sordum. Polis gece devriyesinde ses ölçerle geliyor, 65 desibelden yukarıysa ihtar bile yok, direkt ceza. Üstelik mekan sahiplerinin “E abi, camı kapattık” bahanesi de işlemiyor. Komşudan şikayet varsa sabaha kadar ekipler mekana uğruyor. Aynısı araç sahipleri için de geçerli. Ne Boğaz’da gezinti yapan lüks teknelerde, ne de Bahçelievler ara sokakta Clio’yu allı pullu yapan gençte fark etmiyor. Yakalandın mı yandın.

Cezanın bir de yan etkisi var; araç tescil iptali, hatta plaka trafikten men olabiliyor. Özellikle aynı cezayı tekrar tekrar yiyenler için ehliyete el koyma noktasına kadar gidiyor iş. 2025’te Eskişehir’de bir motokurye, Bluetooth hoparlörüyle cadde boyunca bangır bangır gezerken 3. kez ceza aldı, motoru çekildi. “Ne var bunda” diyenler için, olay sadece para değil yani.

Evi caddeye bakan biri olarak, camdan gelen o dip bası çekmek zorunda kalanlar beni anlar. O yüzden bu cezalara laf edenlere hiç acımıyorum. Herkesin eğlencesi kendine, başkasının hayatına girmeyecek. “Ama burası metropol, gürültü doğal” diyenlere katılmıyorum. Gürültü ayrı, işkence başka.

Gece yarısı apartman boşluğunu düğün salonuna çevirenlere kesilen para cezası, memlekette nadir görülen makul uygulamalardan biri. Ben bunu ilk kez İstanbul’da değil, 2024 yazında İzmir Karşıyaka’da belediye zabıtasının bir kahvehanenin önündeki dev hoparlöre müdahalesinde ciddiye aldım; herkes “iki şarkıdan ne olur” diyordu, o iki şarkı sabaha kadar on ikiye çıkıyordu. Gürültü, hukukta keyfi bir rahatsızlık sayılmaz; Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği var, Kabahatler Kanunu var, bir de işin belediye zabıtası ayağı var. Mesele sadece kulak değil, uyku hakkı, dikkat, tansiyon, hatta çocukların ders çalışma düzeni; desibel romantik bir kavram değil. Bizde ses açana “eğleniyor” diye tolerans gösteriliyor, sesi kısmayı bilene de sanki hayatı yanlış yaşamış gibi bakılıyor. Oysa medeni hayat bazen çok basit bir yerden başlar: Subwoofer’ı biraz kısarsın, komşu da seni mahkemeye değil bakkalda selama taşır.