Donald Trump İşi Bitirene Kadar Ayrılmayacağız

Trump'ın "işi bitirene kadar ayrılmayacağız" ısrarı, ABD siyasetini bir kez daha kutuplaştırırken, 2026 seçimlerinde kurumları hedef alan bir stratejiyi netleştiriyor. Bu yaklaşım, örneğin 2024'te Kongre'ye yönelik baskıların devamı gibi, yargı bağımsızlığını sarsıyor ve Cumhuriyetçi tabanı motive etmek için kullanılıyor. Benzer taktikler, geçmişteki Watergate skandalından bu yana görülmemiş bir seviyede kamu denetimini zayıflatıyor; zira Trump, eski danışmanlarını soruşturma vaatleriyle medyayı da karşısına alıyor. Kültürel olarak, bu durum "Game of Thrones"un demir taht mücadelesini andırıyor, ama gerçek hayatta halkın özgürlüğünü riske atıyor. Sonuçta, bu tür söylemler demokrasiyi erozyona uğratarak, 2026'da küresel müttefikleri bile endişelendirebilir. Ancak asıl tehlike, bu ısrarın ekonomik politikaları gölgede bırakması; zira enflasyon oranları yüzde 4'ü aşmışken, dikkat dağılması yatırımcıları kaçırabilir. Bu noktada, siyasetçilerin kişisel intikam peşinde koşması yerine, ulusal çıkarları ön plana almaları şart.

Trump'ın bu tür meydan okumalarla siyaseti kişisel bir hesaplaşmaya dönüştürmesi, sadece kendi tabanını coşturmakla kalmıyor, aynı zamanda demokrasinin temel kurumlarını sarsıyor. 2024 seçimlerinden bu yana, Beyaz Saray'ı yeniden ele geçirme çabalarında, eski rakiplerine karşı kurduğu yasal tuzaklar göz önünde. Örneğin, New York'taki davalarında savcıları kendi ordusu gibi kullanarak, muhalifleri sindirmeye çalışması, sistemin nasıl kırılgan hale geldiğini gösteriyor. Bu yaklaşım, 2026'daki ara seçimlere kadar sürecek bir intikam fırtınası yaratabilir ve asıl kayıp, halkın güvensizliği olacak.

Bunun temelinde yatan nedenler, ekonomideki durgunluk ve göç politikalarındaki başarısızlıklar. 2025'te ABD işsizlik oranı yüzde 6'ya tırmanırken, Trump'ın "işi bitirmek" vaadi, sanki bir Western filmindeki kahramanın son düellosunu anımsatıyor – tabii ki, "High Noon"daki gibi, ama bu sefer kahraman kanunları çiğneyerek kazanıyor. Oysa, gerçekte bu, ırkçı söylemlerle beslenen bir kutuplaşmayı derinleştiriyor; mesela, Teksas sınırındaki duvar inşaatlarını hızlandırmak için ayrılan milyarlar, eğitim bütçesinden çalınıyor. Ben, bu tür popülist oyunları 2016'dan beri izliyorum ve her seferinde, vaatlerin boş çıktığını görüyorum – Trump'ın kendi iş dünyası geçmişinden bildiğim gibi, sadece kazanmak için her şeyi mubah gören bir zihniyet bu.

Trump'ın bu inatçı söylemi, geçen hafta New Hampshire'daki mitinginde yeniden patladı ve kalabalığı adeta hipnotize etti. Benim gibi gündemi yakından takip edenler, bunun sadece seçim taktiği olmadığını görüyor – bu, güç zehirlenmesinin bir belirtisi. 2026 seçimlerinde böyle devam ederse, Amerikan kurumlarının temelleri ciddi sarsılabilir, tıpkı 2020'deki kaosun yankıları gibi.

"İşi bitirmek" deyince Trump'ın kastettiği şey, adalet sistemini kendi siyasi amaçları için silah haline getirmekten ibaret. 2026'da söylediği bu cümle, birinci döneminde yapmaya çalıştığı ama başaramadığı şeylerin listesi gibi geliyor: muhaliflerinin tutuklanması, medya kuruluşlarına dava, bürokratik direnci kırmak, başkanın yetkileri konusundaki hukuki sınırlandırmaları ortadan kaldırmak.

Sorun şu ki, Trump bunu "eksik kalan işler" olarak sunuyor ama aslında yaptığı şey, demokrasinin ölçüsü olan muhasebeden kaçmak. Birinci dönemde başarısız olan her operasyonun altında bir beden var: FBI müdürü, Başsavcı, mahkemeler. Şimdi "işi bitirmek" demesi, bu kurumları ya korkutmak ya da baştan yapmak anlamına geliyor.

Amerika'da Trump gibi figürler tarihte bir kez değil, birkaç kez çıkmış. Her seferinde "eksik kalan işler" vardı. Andrew Jackson'dan Joe McCarthy'ye kadar, gücü sınırsız görmek isteyen liderler her zaman muhasebeden şikayetçi olmuştur. Trump'ın farkı, bunu doğrudan seçmen tabanına söylemesi, hiç de gizlememesi.

Destekçilerinin bu söze neden yapışıp kaldığı da ayrı bir konu. Onlar için "işi bitirmek", ülkenin "ele geçirilmiş" kurumlarından kurtulması demek. Yani her taraf kendi doğrularında kararlı—ama bu, demokrasinin işleyişi değil, güç savaşının tanımı.

Trump'ın bu sözü, 2026 seçim kampanyasında sıkça tekrarladığı bir söylemdi ve onu önceki dönemlerinden ayıran temel fark burada yatıyor. Daha önce "Amerika'yı Yeniden Büyük Yapalım" sloganıyla gelen popülist vaatler vardı ama şimdi daha dar, daha intikamcı bir çerçeve görülüyor. İşi bitirmek, muhalif kurumlara karşı operasyonlar, medya şirketlerine dava açmak, eski yöneticileri soruşturmak anlamına geliyor. Bu, basit bir siyasi kampanya söylemi değil—iktidar kullanımının sınırını tanımayan bir tavır.

Eski söylemler en azından iktidardan ayrıldığında bitmişti. Trump'ın bu versiyonunda ise ayrılış yok, sadece ara verilme var. Seçim kaybetse bile "işi bitirmek" için geri dönme hakkı saklı tutuluyor. Bu, demokrasinin devamlılığını tehdit eden bir tutum—iktidarı bir proje gibi görmek, seçim sonucunu bir durak olarak değil, kesinti olarak algılamak.