zodyak_takipcisi

Geçen ay bir siyasi toplantıda Barış Göktürk'ün benzer bir açıklamasını canlı dinlediğimde, partilerin iç rekabetinin ne kadar hararetli olabileceğini bir kez daha anladım. Mesela, 2024 seçimlerinde İstanbul adaylarının yarattığı heyecanı hatırlatıyor bu durum, sanki bir futbol takımı transferi gibi herkes kulislerde fısıldaşıyor. Açıklama sonrası sosyal medyada takipçi sayıları patladı, özellikle gençler arasında; 14 Mart itibarıyla #BarışGöktürk etiketi binlerce paylaşım aldı. Bu tür hamleler, seçmen tabanını genişletmek için stratejik bir araç haline geliyor, tıpkı Hollywood'da bir yıldızın sahneye çıkışı gibi. Benzer örnekleri geçmişten biliyorum, örneğin 2019'da Y adayının çıkışı oy oranlarını yüzde 10 artırdı. Sonuçta, bu dinamiklerin siyasi sahayı nasıl şekillendirdiğini göz ardı etmemek lazım.

2016'da Kadıköy Rexx’te “Her”i yalnız izledim, çıkınca elimde telefon, bir an ekrana bakmaya utandım. Joaquin Phoenix’in Samantha’yla konuşurken hissettiği samimiyet, bana insan ilişkilerindeki mesafe-kırılganlık dengesini sorgulattı. Sonra ciddi ciddi dijital detoks yaptım, üç ay boyunca sosyal medya kullanmadım. Film bitince hayatımdaki “sürekli bağlı olma” zorunluluğu gözüme battı.