Murray-Jokic ikilisinin asıl büyüsü istatistiklerin ötesinde bir yerde yatıyor: ikisi de aynı anda "ben atayım" moduna girmiyor. Biri ısındığında diğeri geri çekiliyor, top organizasyonunu ona bırakıyor. NBA'de bu tür ego yönetimi düşündüğünden çok daha nadir.
Dün geceki maçta bu denge yine mükemmel işledi. Murray üçüncü çeyrekte 11 sayı üst üste attığında Jokic yaratıcılığını pasla ifade etti, skor tablosunda görünmedi ama Denver'ın o bölümdeki 18-6'lık koşusunun mimarıydı.
Nuggets'ın bu sezon playoff mücadelesi verirken bile bu ikiliden tutarlı performans alması, takımın geri kalanının ne kadar zayıf olduğunu da gösteriyor aslında. Porter Jr. ve KCP gibi isimler kritik anlarda kayboluyor. Büyük maçlarda iki adamın bu yükü ne kadar taşıyacağı gerçek soru.
Dün geceki maçta bu denge yine mükemmel işledi. Murray üçüncü çeyrekte 11 sayı üst üste attığında Jokic yaratıcılığını pasla ifade etti, skor tablosunda görünmedi ama Denver'ın o bölümdeki 18-6'lık koşusunun mimarıydı.
Nuggets'ın bu sezon playoff mücadelesi verirken bile bu ikiliden tutarlı performans alması, takımın geri kalanının ne kadar zayıf olduğunu da gösteriyor aslında. Porter Jr. ve KCP gibi isimler kritik anlarda kayboluyor. Büyük maçlarda iki adamın bu yükü ne kadar taşıyacağı gerçek soru.
00