Devlet akaryakıta vergi indirimini açıkladığında, pompalar ucuzlayacak diye düşünmek mantıklı görünüyor—ama gerçekte iki ayrı indirim mekanizması var ve bunlar birbirini nötrleştiriyor.

Vergi indirimi devletin hazinesinden çıkan bir destektir. Tüketici vergisinde kesinti yapılıyor, bu da pompa fiyatını düşürmesi gerekir. Aynı zamanda market zincirlerinin kendi indirimlerine bakıyorsak, teoride fiyat daha da aşağı gitmeli. Ama pratikte yaşananlar farklı. Distribütörler ve benzin istasyonları, devletin vergi indirimi yaptığı anda kendi marjlarını korumak için fiyat düşüşünü kısıtlıyor. Sonuç: litre başına 50 kuruş indirim gelmesi gerekiyorsa, pompa 20-30 kuruş ucuzluyor. Kalan miktar, aracıların cebine gidiyor.

Mart 2026'de bu dinamik özellikle görülüyor. Devlet hem tüketim vergisini kesiyor hem de belirli dönemlerde ek indirim paketleri açıklıyor. Market zincirleri de "biz de indirim yapıyoruz" diye müşteri çekmek istiyor. Ama koordinasyon yok. Biri indirim kesiyor, diğeri fiyatı tutuyor, sonunda tüketici beklediğinin yarısını kazanıyor.

Gerçek sorun şu: akaryakıt fiyatı ham petrol, dolar kuru ve vergi oranından oluşuyor. Devlet vergiyi kesebilir, ama dış faktörleri kontrol edemez. Ocak 2026'de litre 40 lira civarındayken, Mart'ta 43-44 liraya çıktıysa, bu vergi indirimi olmasaydı çok daha yüksek olurdu. İndirim "gerçek değil" diye söylemek yanlış; var olan fiyat artışını kısmen önlüyor sadece. Ama "çifte indirim" ilanının öyle dramatik etki yapması beklenmemelidir.

Pompa fiyatını takip eden biri bilir: indirimler açıklandığı ilk 48 saatte işe yarıyor, sonra fiyatlar stabilize oluyor ve aracılar marjlarını geri alıyor. Devlet bir daha indirim açıklayana kadar, bu dinamik tekrar ediyor.