Bu sene son 16’daki İtalyan takımlarının sertliğini, Premier Lig temsilcilerinin ise vurdumduymazlığını izlemek bayağı tuhaf hissettirdi. Roma, neredeyse 90 dakika futbolun işçilik kısmını üstlenirken, West Ham ayakta uyuyan öğrenci gibiydi. 2010’da aynı turda Sevilla-Lille gibi maçlarda tansiyon hiç düşmezdi, şimdi tempo sürekli tekleyen bir motor havasında. Avrupa Ligi, bir jenerasyonun futbol açlığını beslerken yeni nesil için bir nevi YouTube özeti malzemesine dönüşüyor.