Altıncı bölümde olaylar fena hızlandı. İlk beş bölüme göre diyaloglar daha doğal, karakterlerin derdi daha gerçek geldi gözüme. Özellikle Pelin’in annesine kafa tutma sahnesi bayağı iyiydi; eski Türk dizilerinden kopma klişe yerine, 2026 yılında İstanbul’da geçen bir aşk hikayesi gibi hissettirdi. Netflix dizilerindeki zorlama yapaylık burada yok, ekrandan samimiyet geçiyor.