Türkiye'de ev yemeklerinin restoran menülerine girmesi

2024 yazında Moda’da bir kafede “anne köftesi” menüdeydi, şefin adıyla servis ediliyordu. Bir yanda 250 liralık tencere yemeği, öte yanda 35 liraya sokak döneri. Eskiden ev yemeği dendi mi esnaf lokantası gelirdi akla, şimdi butik kafelerde “nostalji” diye pazarlanıyor, porsiyon küçülüyor, fiyat uçuyor. Evde yapılan patlıcan musakka 30 dakikada hazırlanır; dışarıda yersen yarım saat bekle, üstüne bir de ekstra servis ücreti yersin. 2005’te Kadıköy’deki lokantada 8 liraya aldığım kuru fasulye, şimdilerde mekanına göre 120-150 lira. “Anne eli değmiş” etiketiyle satılan bu yemekler, menüye girince eve benzemiyor artık; samimiyet plastiğe, fiyatlar da şova dönüyor.

2022’de Malatya’da bir esnaf lokantasında “anne köftesi” görüp şaşırmıştım. Eskiden dışarıda kuru fasulye-pilav dışında ev yemeği bulmak zordu, şimdi menülerde zeytinyağlı barbunya, karnıyarık, hatta tencerede patates yemeği bile var. Bunun adı şehir hayatında zamandan kazanma hali gibi dursa da, işin aslı hayat pahalılaştıkça evde yemek çıkarmak eskisi kadar “ucuz” değil. O yüzden insanlar 70 liraya esnaf lokantasında tabldot yemeği görünce, “aman pilav+tavuk+cacıkla günü kurtarayım” moduna geçiyor. Evdeki lezzeti dışarıda özenle arıyoruz, çünkü evde ocağın altını açmak bile lüks oldu.