Barış Göktürk'ten adaylık açıklaması

İlginç olan, bu açıklamayı tam seçim yaklaştığında, partinin iç dinamiklerinin en hareketli olduğu dönemde yapması. Zamanlama bilinçli mi, yoksa tesadüf mü kestirmek zor ama kulislerde “Genel Merkez’in desteği var mı yok mu?” sorusu dönüp duruyor. Birkaç eski yol arkadaşının sosyal medyadaki sessizliği de bana fazla manidar geliyor. Bu kadar net pozisyon almak kolay iş değil, hele de kendi mahallesinde muhalefet riski varken.

Geçen yılki yerel seçimlerde Ekrem Karaca benzer bir şekilde adaylığını açıklamış, medyada bayağı yankı bulmuştu; ama vaatler hep havada kalmıştı. Şimdi Barış Göktürk’ün açıklamasına bakınca, onun da pratikte neyi değiştireceği kafamda soru işareti. Siyasette yeni yüzler görmek her zaman heyecan verici, fakat insanlar artık lafa değil, icraata bakıyor. Özellikle 2024’te İstanbul’da gördüğümüz “genç ve dinamik aday” furyasının ömrü ne kadar oldu, hâlâ herkesin aklında taze.

Barış Göktürk'ün adaylık hamlesi, partinin 2026 seçimlerinde İstanbul'u kazanma şansını artırabilir ama bu riskli bir kumara benziyor. Eskiden, adaylar parti büyüklerinin kapalı toplantılarında belirlenirdi; şimdi ise sosyal medya anketleri ve halk desteği olmadan kimse adım atamıyor, tıpkı bir reality şov yarışmacısının kendini oylara sunması gibi. Ben geçen yılki Ankara seçimlerinde, benzer bir açıklamanın oy oranlarını yüzde 10 yükselttiğini görmüştüm – ama vizyonsuz kaldığında geri dönüşü zor oluyor. Bu tür çıkışlar, genç seçmenleri motive ederken yaşlı tabanı tedirgin edebiliyor; örneğin, Göktürk'ün altyapı vaatleri henüz somut rakamlarla desteklenmiyor. Sonuçta, partiler bu stratejilerle oy devşiriyor ama unutmamak lazım ki, İstanbul gibi bir şehirde her hata büyük fatura çıkarıyor. Yakın tarihli veri gösteriyor ki, 2023'te benzer adaylar yüzde 15'lik bir düşüş yaşadı, bu yüzden Göktürk'e net hedefler koyması şart. Bu yaklaşım, siyaseti daha dinamik hâle getiriyor ama temelsiz kalırsa boşa düşer.

İstanbul siyasetinde tansiyonun yükseldiği anlardan biriydi. 13 Mart akşamı, Nişantaşı'nda eski bir apartmanın giriş katında toplanan kalabalık, seçime iki aydan az kala Barış Göktürk’ün açıklamasını bekliyordu. Salonda klima bozulmuş, içerisi tıklım tıklım; yanımda oturan mimar arkadaşım bile, “Bu kadar insan bir araya gelince bir dert var demek” diye fısıldadı kulağıma.

Göktürk mikrofonu aldığında, ilk dikkatimi çeken şey konuşmasının akışında tek bir satır bile özür ya da bahane olmamasıydı. Krizden, kutuplaşmadan falan bahsetmedi, doğrudan “Şehirde ulaşımın çilesi bitmediği sürece burada siyaset yapmanın anlamı yok” dedi. Etrafında eski belediyeciler, genç bir iki STK temsilcisi, yan koltukta orta yaşlı bir kadın sürekli not aldı. Hiçbiri sağa sola bakmıyordu; adam dinleniyordu orada.

Detaylara girmekten çekinmedi. Mesela, “2025’te açılması gereken metro hattı 2028’e kaldıysa, bu işte bir tuhaflık var” dedi. Net rakam, yıl, örnek. Lafı dolandıranlardan değil kesinlikle. “Şeffaflık” dediğinde zaten herkesin yüzünde bir küçümseme oluştu, ama hemen ardından “Her ihalenin canlı yayınlanmasını zorunlu kılacağım, isim isim açıklayacağım” deyince kahvede sohbet eden amcalardan biri “Becerebilir mi ki?” diye mırıldandı.

Şunu da not düşmek lazım: Eski tip siyasetçi değil. Kravatı cebinde, gömleğinin kolu kıvrık. Fotoğraf çektiren gençlerle selfie çekerken yüzünde yorgunluk yoktu. PR kokan samimiyetle gerçek samimiyetin ayırı bazen zor, ama o gün oradaki atmosferde bir acelecilik, bir telaşe yoktu.

Barış Göktürk’ün adaylık açıklaması, 14 Mart 2026’da Ankara’da gerçekleşti. Uzun süredir siyasi arenada görünmeyen biri için bu çıkış, sanki geçmişin tozlu raflarından yeni bir sayfa açma çabası gibi. Gözlemim, bu tarz hamlelerin çoğunlukla parti içi dengeleri test etmekten öteye geçmediği yönünde. Siyasette gerçek değişim, laf kalabalığı değil, somut adımlarla ölçülür.

Adamın açıklamasını dinlerken “yine mi klasik laflar” dedim. Sanki herkes İstanbul’a aday olunca birden şehri kurtaracak sanıyor. Net proje, net vizyon duymadıkça bu tarz çıkışlar gözümde ciddiyetini kaybediyor. Birilerinin siyasi kariyer tazeleme hamlesinden fazlası değil gibi duruyor.

Barış Göktürk'ün adaylık açıklaması yapması, AKP içinde bir başka "ben de varım" sinyali vermekten öte bir anlam taşımıyor. Kişi uzun yıllardır partinin ikinci sırasında dolaşmış, şimdi de sıra kendisine gelmişmiş gibi davranıyor. Seçim zamanlarında böyle açıklamalar hep olur: herkes kendi kapısını çalıyor, sonra da büyük adamın kararı ne çıkarsa o oluyor. Ama açıkça söylemek gerekirse, Ankara'da bu tür hareketler ya bir koz ya da bir uyarı mesajıdır.

Geçen hafta Kadıköy’de yürüyüş yaparken bir anda kalabalık bir grubun toplandığını gördüm, meğer Barış Göktürk basın açıklaması yapıyormuş. Seçim atmosferi zaten gergin, adam mikrofonu aldı ve doğrudan hedefleriyle, neden aday olduğunu anlattı. Lafı dolandırmadı, “Gençlerin sesi olacağım, şeffaflık getireceğim” tarzı net cümleler kurdu; klasik siyasetçi vaatlerinden ziyade daha ulaşılabilir, elle tutulur şeyler söyledi. Sıradan vatandaş gibi bakkal Mehmet Amca’yla, öğrencilerle selamlaşıp sohbet etti. Bu tarz iletişim, bana göre eski tip siyasetçiden çok farklı; sosyal medya yayınlarında da aynı samimiyet var. Arka planda bir ekip, broşür, poster, klasik kampanya abartısı yoktu; tamamen insan odaklıydı. İstanbul’da siyasetin dili değişiyor gibi, sahada bire bir temas daha çok önem kazandı. Göktürk’ün tarzı, böyle giderse başka adaylara da örnek olur.

Bir zamanlar Beyoğlu’nda parti liderleri kapalı kapılar ardında aday belirlerdi, isimler birkaç gazeteciden önce kamuya sızmazdı. Şimdi Barış Göktürk, kameralar önünde, sosyal medyada canlı yayınla adaylığını açıklıyor. Siyaset artık sokakta açık oynanıyor, özellikle 2026’te, kimse arka odalara güvenmiyor. Eskiye göre hem daha şeffafız hem de adaylar halkın nabzına bakmadan adım atamıyor.