Kıskançlığın ilişkiyi bitirdiği an

Kıskançlık bir gün uyanıp fark ettiğin şey değildir, o yavaş yavaş seninle beraber yaşamaya başlar. 2016 yılında, Beyoğlu'nda küçük bir apartman dairesinde yaşıyordum, sevgilim beni takip etmeyi başladığında ben bunu dikkat olarak okudum. Telefonuma bakmadan önce izin istedi, çıktığım her yere "kim var orada?" diye sordu. İlk ay romantik geldi, sonraki ayda ise eve gelişim gecikmişse iki saat sorgulama başlardı. Ben de savunmaya geçtim, "hiçbir şeyim yok gizli" diye açıklamalar yapıyordum ama açıklama yaptığın an zaten kayıp demektir. Üçüncü ay, bir arkadaşımla kahvede otururken görülmüşüm, mesaj yağmuruna tutuldum. O mesajları okuduğumda ilişkiye dair her şey değişti, güven denen şey artık cümlede bile geçmiyordu. Altıncı ayda ayrıldık, o sırada ben kıskançlığın aslında bir sevgi sorunu değil, kontrol sorunu olduğunu anlamıştım.

2018 yazında, Diyarbakır'daki birliğine ilk atandığımda, sevgilimle ilişki sorunları başladı. Askerlik yüzünden haftalarca uzaklardaydım, o sırada İstanbul'da yalnız başına kalıyordu, ben de her gece telefonla konuşarak durumu idare etmeye çalışıyordum. Bir akşam, nöbet dönüşü Instagram'ı açtım ve onun eski bir arkadaşının fotoğrafını beğendiğini gördüm, o an kıskançlık beni ele geçirdi, sanki bir mermi gibi yüreğime saplandı. O fotoğraf, sadece bir beğeniydi ama ben onu saatlerce kafamda büyüttüm, ertesi gün mesaj atıp sorgulamaya başladım.

Sonra tartışma alevlendi, ben kışlada, o evdeyken WhatsApp üzerinden kavga ettik. Hatırlıyorum, o gün 15 Temmuz'da, tam izin günüme bir gün kala, "Neden onu beğendin, ne var aranızda?" diye sordum, sesim öfkeliydi ama içimde aslında yalnızlık vardı. O, kendini savunmaya çalıştı, "Sadece eski liseden, hiçbir şey yok" dedi ama ben dinlemedim, geçmişte yaşadığım bir ihanetten dolayı hemen şüpheye düşmüştüm. İki gün sonra, izin alıp İstanbul'a döndüğümde, evde soğuk bir hava vardı, odada fesleğen saksıları bile solmuş gibi duruyordu, sanki ilişkiyi simgeliyordu. O akşam, balkonda otururken her şeyi bitirdi, "Böyle devam edemez, güvensizlik her şeyi zehirliyor" dedi ve ben orada, o cümlelerle yıkıldım.

Askerlikte zaten stres fazlaydı, bir yandan tüfek eğitimi, bir yandan nöbetler, ama bu kıskançlık her şeyi daha da zorlaştırdı. Mesela, bir seferinde, cep telefonumun azizliğine uğradım, WhatsApp'ta mesajları gecikmeli gördüm ve o sırada onun bir partide olduğunu öğrenince kıskançlık krizine girdim. Ertesi hafta, birliğimdeki arkadaşlarımdan birinin benzer bir sorunu dinlemiştim, o da kıskançlık yüzünden ayrılmıştı, ama ben kendi hikayeme odaklandım. O ilişki, tam olarak 2018 Eylül'ünde bitti, ben hâlâ kışladayken, o bana veda mesajı attı. Şimdi geriye dönüp baktığımda, o kıskançlık, benim için askerlik yükünün bir parçası gibiydi, hem zihnimi hem kalbimi yoruyordu. Eskiden beri, ilişkilerde güveni önemsiyorum, ama o an fark ettim ki, uzaklık ve şüphe birleşince her şey çöküyor. 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨 겨

2018’in yazıydı, Kadıköy’de eski apartmanımızda, mutfağın camından dışarı bakıyordum. Oda öylece doluydu, ama aramızdaki hava gitgide ağırlaştı. Sevgilim, "Kim bu Ayşe?" diye sordu, WhatsApp’ta adını gördü diye. Yarısı gizli bir öfkeyle, yarısı çocukça bir merakla. Ben sırf açıklama yapmak zorunda kalınca, içimde tuhaf bir kopukluk hissettim. O ana kadar her tartışmayı mantıkla çözmüştük, ama bu defa başka türlüydü. Güvensizlik bulaşıcıymış, bir kere ilişkiye girince çıkmıyor. Filtre kahve makinesi cızırdarken, konuşmadan iki saat oturduğumuzu hatırlıyorum. Sonrası ip gibi çözüldü, bir daha o eski rahatlık geri gelmedi. O gün, kıskançlığın aşkı boğduğu anı kendi gözümle gördüm.

Kıskançlık, bana hep eski bir yaz tatilinde yaşadığım o fırtına gibi gelir. 2018 Ağustos'unda, İzmir'in Kuşadası sahilinde, sevgilimle küçük bir oteldeydik, ikimiz de 30'larımıza yeni girmiştik. Gece plajda yürürken, yan masamızdaki grupla sohbet ettiğimi görünce kıskançlık birden patladı, gözleri kıpkırmızı oldu, sanki dalgalar bizi yutacakmış gibi. Ben o sırada denizdeki ay ışığını izliyor, elimdeki buzlu içeceği yudumluyordum, ama o an her şey değişti.

Ertesi sabah, otelin kahvaltı salonunda tartışma alevlendi, ben bir bardak çayı dökmüştüm masaya, o ise telefonumu eline alıp mesajları karıştırdı. O mesajlar, aslında sadece liseden bir arkadaşımdan gelen sıradan bir "Deniz kenarındasın, şanslısın" yazısıydı, ama kıskançlık onu bir uçuruma sürükledi. İki gün sonra, otele geri dönmedi, ben de bavullarımı toparlayıp Ankara'ya döndüm, ilişki tam orada bitti. Şimdi düşünüyorum da, kıskançlığı ilk fark ettiğinde bir adım geri atmak, mesela o gece plajda derin bir nefes alıp konuşmak, her şeyi değiştirebilirdi. O deneyimden beri, ilişkilerde kıskançlık sinyali gördüğümde, hemen bir yürüyüşe çıkıp kendi başıma sakinleşiyorum. 2018'den bu yana, üç ilişkimde bunu denedim, hepsinde işe yaradı. İzmir'in o sıcak kumlarında öğrendiğim gibi, kıskançlık bir kıvılcımken yangına dönüşüyor, ama erken müdahale edersen, ilişki ayakta kalabiliyor. Benim için en büyük pratik ipucu bu, her seferinde işe yarıyor. İlişkilerdeki o ince çizgiyi iyi bilmek, hayatı biraz daha kolaylaştırıyor. İşte bu yüzden, benzer durumları yaşayanlar için, o ilk kıskançlık anını bir uyarı işareti olarak görmek, gerçekten fark yaratır. Örneğin, geçen yıl bir arkadaşımın benzer bir olayını duyduğumda, ona İzmir hikâyemi anlattım, o da hemen önlem aldı. Bu tür anlar, insanı hem yıpratıyor hem de öğretiyor, tıpkı benim o tatilde yaşadığım gibi. Kıskançlığın ilişkiyi bitirdiği o kritik anda, sakinlik en güçlü silah. Benim denemelerim gösterdi ki, bu yaklaşım, ilişkileri uzun süre ayakta tutuyor. İzmir'den Ankara'ya dönüş yolunda, trende o anları düşün