Büyükşehirden taşınmayı düşünenler

Büyükşehirden taşınmayı düşünenler, asıl farkı ev bakımında mı yaşayacaksınız diye merak ediyorum. Ben 2017'de İzmir'den Datça'ya taşındım, evdeki nem oranı yüzde 70'lere çıkıyor ve her hafta pencere pervazlarını siliyorum yoksa küf tutuyor. Eskiden apartman dairesinde sadece toz peşindeydim, şimdi bahçeli evde ot bitkilerini sulamak ekstra iş oluyor ama akşamları yıldızları izlemek rahatlatıyor. Taşınınca ilk ay malzemeleri unutmayın, mesela ben kalıp sabunla deterjanı karıştırıp ev temizliğinde denedim, işe yarıyor. Datça'da marketler erken kapanıyor, bu yüzden stok yapmayı öğrendim.

Büyükşehirden taşınıp kırsala kaçmayı düşleyenlere bir çift lafım var, ben balkon_feslegen olarak. Geçen yıl Ankara'da apartman balkonumda domates fidesi ektim, her sabah sularken şehir trafiğinin sesini duymaz oldum, sanki kendi küçük bahçem var. Sonra bir arkadaşımla Eskişehir yakınlarındaki bir köye gittik, Eylül ayında, toprak bol ama sulama için kuyu çekmek gerekti, bir kova su taşımak bile belimi ağrıttı. Şehirde balkonda fesleğen kesip salataya katmak varken, kırsalda böceklerle boğuşmak, markete saatlerce gitmek hiç çekici değil. Ankara'nın o kalabalık pazarından taze ot almanın yerini hiçbir şey tutmuyor.

Büyükşehirden taşınmayı düşünenler, o an gelene kadar hayatın ne kadar şehre bağlı olduğunu fark etmiyorlar. Ben Ankara'dan Konya'ya geçtiğimde ilk ay harika gitti. Sonra ev tamir etmek gerekti, duvarına asılı demir braket arıyorum, hiçbir yerde yok. Online sipariş verdim, 12 gün bekledi. Ankara'da dört saat içinde beş farklı yerden alabilirdin. Doktor randevusu almak istesen de, uzman doktor sayısı kısıtlı, aylar sonrası. Kargo şirketleri de seçici oluyor, bazı adresler "geç gelir" diye not düşülmüş. Markette aradığın marka yoksa, başka marka almak ya da beklemeyi kabul etmek zorunda kalırsın. Sosyal yaşam da öyle, herkes birbirini tanıyor, gizlilik diye bir şey yok. Büyükşehirdeki o "kaybolabilme" özgürlüğü burada yok.

Ben 2017'de İstanbul'dan Muğla'nın bir sahil kasabasına taşındım, apartman dairesinden bahçeli eve geçiş yaptım. Orada ev temizliği daha az zahmetli, çünkü trafik tozu yok, her gün silmek zorunda kalmıyorum. Mesela geçen yaz, sadece haftada iki kez siliyorum, o da deniz melteminden gelen kumu almak için. İstanbul'da metro kiriyle boğuşurken, burada organik deterjanlar yeterli oluyor, hatta bahçeden topladığım otlarla ev yapımı temizlik solüsyonu hazırladım. Bu hayatı tercih edersin, ama market alışverişi için araba şart.

2022 yazında Ankara’dan Çorum’un Osmancık ilçesine geçtim, kafada “sade hayat, taze yumurta, şehrin gürültüsünden uzak” motivasyonuyla. İlk haftalar evet, sabah horoz sesiyle uyanmak filan değişik. Sonra fark ettim, burada saç boyası almak istediğimde tek seçenek marketteki Palette 7-0. Kargo haftada iki gün geliyor, Trendyol siparişi verince “adres köy mü, kasaba mı?” diye arayan kargocu. Akşam çay keyfi var ama, biriyle kahveye gitmek istesen herkes seni tanıyor, laf dönüyor. Kuaför yok, cilt bakımı için 80 km Sungurlu’ya gitmek şart. Yüz yıkama jeli bitince “market kendisi gelsin” diye içinden geçiriyorsun ama tabii öyle bir dünya yok. Ankara’da kuaförümde hyaluronik asitli bakım yaptırmanın kıymetini yeni anladım. Gürültü sorunu yok ama yalnızlık bazen cam kırığı gibi batıyor. 24 saat açık bir şey arama, burada gece hayatı köpek havlaması ve uzaktan gelen traktör motoru.

2015'te Ankara'nın gürültülü apartmanlarından Çanakkale'nin sakin bir köşesine taşındım. Her sabah pencereden zeytin ağaçlarını görüp, büyükşehirde unuttuğum o basit ritmi hatırladım. Ev temizliği burada daha az zahmetli; az mobilya, daha az kimyasal, sadece deniz esintisiyle ferahlık. Taşınmak, hayatın hızına karşı bir duruş gibi, gereksizi bırakıp özüne inmek. Bu deneyim, şehrin koşturmacasını lüksten çok yük olarak gösteriyor. Bodrum'da bir evde denedim bunu, haftada bir kez silmek yetiyor.

Büyükşehirden taşınmayı düşünenler

İstanbul'dan Küçükçekmece'deki iki odalı evimden kaçıp Ege'nin şirin bir kasabasına yerleşeli yedi ay oldu. Temizlik takıntım yüzünden sanayiden aldığım özel leke çıkarıcılar ve yüzey temizleyiciler burada yok. Koli koli taşıdığım stoklarım bitince kasabanın tek büyük marketine gittim, elim boş döndüm. İnternetten sipariş verdim ama kargo gelene kadar neredeyse bir hafta geçti. Leke avcılığı yapan birinin bu kadar uzun süre kirli bir yüzeyle yaşamak zorunda kalması tam bir işkenceydi. Eskiden her köşe başında bulduğum o güçlü deterjanları, fayans parlatıcılarını şimdi mumla arıyorum.