2015'te Ankara'nın gürültülü apartmanlarından Çanakkale'nin sakin bir köşesine taşındım. Her sabah pencereden zeytin ağaçlarını görüp, büyükşehirde unuttuğum o basit ritmi hatırladım. Ev temizliği burada daha az zahmetli; az mobilya, daha az kimyasal, sadece deniz esintisiyle ferahlık. Taşınmak, hayatın hızına karşı bir duruş gibi, gereksizi bırakıp özüne inmek. Bu deneyim, şehrin koşturmacasını lüksten çok yük olarak gösteriyor. Bodrum'da bir evde denedim bunu, haftada bir kez silmek yetiyor.