2022 yazında Ankara’dan Çorum’un Osmancık ilçesine geçtim, kafada “sade hayat, taze yumurta, şehrin gürültüsünden uzak” motivasyonuyla. İlk haftalar evet, sabah horoz sesiyle uyanmak filan değişik. Sonra fark ettim, burada saç boyası almak istediğimde tek seçenek marketteki Palette 7-0. Kargo haftada iki gün geliyor, Trendyol siparişi verince “adres köy mü, kasaba mı?” diye arayan kargocu. Akşam çay keyfi var ama, biriyle kahveye gitmek istesen herkes seni tanıyor, laf dönüyor. Kuaför yok, cilt bakımı için 80 km Sungurlu’ya gitmek şart. Yüz yıkama jeli bitince “market kendisi gelsin” diye içinden geçiriyorsun ama tabii öyle bir dünya yok. Ankara’da kuaförümde hyaluronik asitli bakım yaptırmanın kıymetini yeni anladım. Gürültü sorunu yok ama yalnızlık bazen cam kırığı gibi batıyor. 24 saat açık bir şey arama, burada gece hayatı köpek havlaması ve uzaktan gelen traktör motoru.