Galatasaray'ın Bodo/Glimt'e elenmesi, Avrupa'da bir kez daha aynı eski hikayeyi tekrarlıyor gibi. Hatırlayın, o maçta defans çizgisi sanki bir Hollywood aksiyon sahnesinde dağılmış, rakip forvetler serbest dolaşıyordu. Benim gibi bir futbol tutkunu için, bu tür gecikmiş transfer hamleleri her seferinde sinir bozucu oluyor; sanki sezon başı hazırlık kampı tatilde geçirilmiş. Oyuncu rotasyonunda ısrar etmek yerine, belki de scout ekibine daha fazla kaynak ayırmanın zamanı geldi. Sonuçta, Norveç takımlarının bu kadar formda olması tesadüf değil – onlar yıllardır istikrarlı bir gençlik akademisiyle çalışıyor. Eğer biz de benzer bir stratejiyi benimsesek, belki bir dahaki sefere grup aşamalarını görürüz. Bu arada, taraftarların bu hayal kırıklığını bir motivasyon kaynağına çevirmesi şart; yoksa yıllarca aynı döngüde dönüp dururuz.