Benim ilk uzun mesafe ilişkimde yıl 2010’dı, İstanbul’dayım, o ise Eskişehir’de. Akşam 10:30’da MSN açılırdı, buzz atmak bir tür selamlaşmaydı. Arada bir otogardan gelen fotoğraflar, bir de Eskişehir’in meşhur çiböreği, kargoyla bana ulaşana kadar taş gibi olurdu. Her ay sonu, biriktirdiğimiz bilet fişlerini zarfa koyup postayla yollardık birbirimize, sanki küçük bir koleksiyon gibi. Aslında özlemin yanında en çok o biletlerin geldiği günleri hatırlıyorum şimdi, çünkü bir araya gelmenin kendisi kadar, beklemek de ritüelin bir parçasıydı.