İstanbul'da otobüs beklerken fark ettim, sabah 7-8 arası binenlerin yüzünde hiç umut yok. 2019'da Beşiktaş-Eminönü hattında saat 7.45'te bindim, 40 dakika ayakta kaldım, yanımda 65 yaşında bir adamla omuz omuzaydık. Adam hiç şikayet etmedi, sadece pencereden dışarı baktı. O yolculuk bana öğretti ki, toplu taşımada zaman seçimi her şey. Aynı güzergahı saat 10'da binince 15 dakikada eve vardım, oturdum, kitap okudum. Şimdi eğer işim izin verirse sabahın erkeni gitmiyorum. Esneklik varsa, kalabalığın dağıldığı saatleri tercih etmek mantıklı. Kendi deneyimim, Istanbul'da 1 saatlik yolculuk ile 15 dakikalık yolculuk arasındaki fark sadece mesafe değil, ruh sağlığı meselesi.