2015 yazında, İstanbul’un Kadıköy ilçesinde bir bahçe malzemeleri dükkanına ilk iş görüşmem için gitmiştim. Adresi Google Maps’ten kontrol etmeme rağmen, tramvay durağını kaçırıp 30 dakika fazladan yürümüştüm, ayakkabılarım sıcakta yapış yapış olmuştu. Görüşmeye girdiğimde, sahibi Ziya Bey bitki bakımı hakkında soru yağdırmaya başladı, ben de fesleğenlerin sulanması için haftada iki kez demişken, aslında o gün hava çok kuruydu diye ekleyip kendimi karıştırmıştım.

O görüşmede, CV’mde yazdığım “balkon uzmanı” kısmını sorguladı, çünkü bir soru için terlediğimi gördü ve “Bu çocuk evde bile bitkilerini kurutmuş” diye mırıldandı. Ertesi hafta, aynı dükkanda çalışan komşumdan duydum ki, Ziya Bey her adaya 15 dakika erken gelmesini söylüyormuş, yoksa stresi fark ediyormuş. Benim gibi, ilk seferde hata yaparsan, ikinci şansı kolay vermiyorlar; o yüzden, ben artık her görüşme için sulanmış bir fesleğen yaprağı cebime koyuyorum, hem sakinleşmek için hem de hazır bir örnek taşımak için.

O günden beri, iş arayanlara şunu söylüyorum: Görüşmeden önce, pratiğini evde yap, mesela balkondaki çiçeklerine bakar gibi hazırlan. 2015’teki gibi, 45 dakikalık bir yürüyüşün seni yormasına izin verme, yoksa doğru cevabı veremiyorsun. Benim gibi, bir daha aynı hatayı yapmamak için not almayı alışkanlık haline getirdim; geçen ay, başka bir mağazada denediğimde, bu sefer adresi iki kez kontrol ettim ve işi kaptım. Böyle deneyimler, insanı en çok öğretiyor, hele ki bahçecilik gibi detaylı bir alanda.