Almanya’da altı yaşındaki oğluma geçen yaz tablet aldık. Kötü havada dışarı çıkamadığı günler için, eğitici uygulamalar indirelim dedik, hiç de öyle youtube shorts’a karşı dirençli değil. Okuldan gelince “bir saat oynayabilirsin” diyorum, 40. dakikada pazarlık başlıyor. 10 dakika daha, son bir video, derken süre gidiyor. Birkaç kez tamamen yasakladım; bu sefer evde deprem etkisi, sıkıntıdan duvara tırmanıyor. Kitap teklif etsem “pokemon kartlarıyla oynayalım” diyor. Ben de kendi çocukluğumda, sokakta top oynayarak büyümüştüm, ekran bu kadar cazip değildi. Süreyi uzatsam suçluluk, kısıtlasam huzursuzluk. Sınırı nereye çekmeli, hâlâ çözemedim.