anneanne babaanne yemeklerinin sırrı: benim anneannem, rahmetli şahsenem hanım, bu sırrı çok basit bir şekilde açıklardı. "torunum, bu yemeğe sevgimi katıyorum" derdi. o zamanlar çocuk aklımla pek anlamazdım ama şimdi yaşlı bakımıyla uğraşırken görüyorum ki bu sözler boş değilmiş.

benim anneannemin dolmaları, bugün gurme restoranlarda bile bulamayacağınız bir lezzetteydi. o, her yemeğin içine kendi emeğini, dikkatini ve belki de hayat tecrübesini koyardı. bir çay kaşığı nane bile onun elinde farklı bir tat bırakırdı. bu lezzet, sadece kullanılan malzemelerden değil, o yemeği yaparken harcanan zamandan ve duyulan o içtenlikten geliyordu. sanırım sırrı bu samimiyette yatıyor.