benim için taşınma travması, 2017’de köln’den frankfurt’a geçerken salonun köşesine sinmiş ikea kolileriyle başladı. her koliye hangi eşyayı koydum, hangisini unuttum derken içim sıkıştı. taşındıktan sonra yeni evde ilk gece battaniyeyi bulamadım, kartonun üstünde montla yattım. sabah ilk market, rewe, nereye gittiğini bilmeyen ben. alıştığım fırın bile yoktu, kahvaltı için donmuş simitle idare ettim. her şehir değişikliğinde eski anahtarları uzun süre üstümde taşıyorum, sanki o eve dönecekmişim gibi.